stundum er maður svo
kjánalegur..
haldiði ekki að það hafi komið gestir í
morgun, reglulegu sunnudagsmorgunskaffigestirnir okkar, þau Birgir
og Dóra.
og ég tiltölulega nývöknuð, rétt skriðin
upp úr rúmminu, enn í náttfötunum, lagaði handa þeim
kaffi.
svo spjalla þau við mömmu og pabba inn í
eldhúsi í þennan líka rosalega tíma, og ég sem þarf á
klósettið.
og þarf að kúka..
vill svo skemmtilega til að klósettið er
beint á móti eldhúsinu og ekki mjög hljóðþétt svo maður hættir sér
ekki þangað þegar gestir eru..
svo ég ákveð að
bíða...
og ég bíð..
og bíð...
og ég held bara að þau ætli ekkert að
fara... og þarf milljón sinnum meira að brúka klósettið heldur en
þegar ég ákvað að bíða..
og enn fara þau
ekki..
og ég þarf að kúka.. kúkurinn er farinn
að gæla við það að kíkja út..
nei.. ég ætla að
bíða..
farin að iða öll í sætinu.. SHITT þarf ég
mikið að kúka eða..?!
ákveð á endanum að hlaupa yfir til afa og
ömmu..
,,Halló!!" enginn
svarar..
hleyp á klósettið og ...ja.. þið
vitið hvað..
kem út ótrúlega afslöppuð.. en
gott..!
,, guð ég hélt að þetta væri
hundurinn..! " ehhmm.. var það hárið sem kom upp um mig
eða..? jáhh.. ég gelti áðan inn á klósetti.. það hefur
líklega verið að rugla þig..!
í panic kasti yfir því að einhver
skildi hafa verið heima ,, ehh.. ég kom til að fá lánaða
bók!!!"
gott dóra!!.. klósettið er einmitt fyrsti
staðurinn til að leita að bók á..!
svo nú sit ég hérna með
einhverja bók, en þarf, að minnsta kosti, ekki að fara á klósettið
á næstunni..
-Dóra
Ha?